Πολλά τα Πολιτικά Προγράμματα αλλά οι Πολιτικοί Άνδρες λίγοι


20 Απρ 2018

Γράφει ο Γεώργιος Χ. Κομνηνός

Η Ελλάς δεν έχει ανάγκη τα πολιτικά συστήματα της Δύσης, ούτε τις οικονομικές θεωρίες των ‘’πεφωτισμένων’’ Ευρωπαίων, ούτε επίσης τα κοινωνικά και ιδεολογικά φληναφήματα των αριστερόστροφων και δεξιόστροφων γραφειάδων, τύπου Καρόλου Μαρξ και Άνταμ Σμιθ. Ο ελληνικός κόσμος είναι μια αστείρευτη πηγή γνώσεως, σοφίας, δημιουργίας, προσαρμοστικότητας και ευελιξίας. Αν θέλουμε να αλλάξουμε την ξενοκίνητη κοινοβουλευτική δημοκρατία, που μας επέβαλλαν οι μεγάλοι της εποχής εκείνης, δεν μένει παρά να ανατρέξουμε στην Πολιτεία του Πλάτωνος και στα Πολιτικά του Αριστοτέλη και να τα εφαρμόσουμε προσαρμοσμένα στο σύγχρονο κοινωνικό μας περιβάλλον.

Αν θέλουμε αλλαγή οικονομικής πολιτικής δεν χρειαζόμαστε τις συμβουλές της Τρόικας και του Σόιμπλε αλλά τις οικονομικές θεωρίες του Δημοσθένη Δανιηλίδη και του Γεώργιου Πλήθωνος Γεμιστού. Αν αναζητούμε κάποια κοινωνιολογική θεώρηση της ιστορίας, δεν χρειαζόμαστε τους αποδομητές και σκοταδιστές του μαρξισμού και του υπαρκτού σοσιαλισμού, αλλά τις κοινωνιολογικές μελέτες και θέσεις του Ευάγγελου Λεμπέση και του Αλέξανδρου Παπαναστασίου. Αν ονειρευόμαστε μια νέα Πολιτεία, δεν θα την βρούμε σε κάποια ευρωπαϊκή ενοποίηση ή σε κάποιο γραφείο των Βρυξελλών αλλά στις πολιτειακές πεποιθήσεις του Δημήτρη Βεζανή και στην Δημοκρατία του Ρήγα Φεραίου. Αν διψούμε για μια νέα κινητήρια Ιδέα που θα μας αφυπνίσει σαν έθνος και θα μας βγάλει από το συλλογικό μας σπήλαιο, αυτή μπορούμε να την αντλήσουμε από τον κοινοτισμό του Ίωνος Δραγούμη και του Κωνσταντίνου Καραβίδα καθώς και από τους ελληνοκεντρικούς οραματισμούς του Περικλή Γιαννόπουλου και του Ιωάννη Συκουτρή.

Δόξα τω Θεώ, οι πρόγονοι μας, μας άφησαν μια απέραντη πνευματική και πολιτιστική κληρονομιά η οποία δυστυχώς δεν έχει αξιοποιηθεί ορθώς από τον Ελληνισμό παρά μόνο μερικώς και επιλεκτικώς από τους Ευρωπαίους και προσωπικώς και ενδελεχώς από κάποιους Έλληνες που θέλουν να παραμείνουν Έλληνες. Και στις μέρες μας ακόμη υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι, επιστήμονες, καθηγητές, ιεράρχες, ιστορικοί, φιλόλογοι, στοχαστές, κ.α. οι οποίοι συνεισφέρουν με τον δικό τους τρόπο και με τα μέσα που τους παρέχονται στην αναθεώρηση αξιών και ηθών, στον επαναπροσδιορισμό του Ελληνισμού και της ελληνικής πολιτείας στην Ευρώπη, την Μεσόγειο και τον υπόλοιπο κόσμο και στη αναβάθμιση και ανανέωση της ελληνικής εθνικής ιδεολογίας. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά ονόματα όπως ο Γεώργιος Κοντογιώργης και ο Γεώργιος Καραμπελιάς ως αναθεωρητές και στοχαστές, ο Κωνσταντίνος Γρίβας, ο Ιωάννης Μάζης και ο Γεώργιος Φίλης ως καθηγητές γεωπολιτικής και διεθνών σχέσεων, ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος και ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος, ο Κωνσταντίνος Καργάκος και ο Χρήστος Γιανναράς ως ιστορικός και φιλόσοφος αντιστοίχως. Αντί όμως η πολιτεία να τους αξιοποιήσει και να τους τοποθετήσει σε θέσεις, όπου θα μπορούσαν να ανανεώσουν την ελληνική κοινωνία και να αναβαθμίσουν τον ελληνικό πολιτικό κόσμο, τους έχει περιθωριοποιήσει και εξοβελίσει σε τηλεοπτικούς δέκτες μικρής εμβέλειας ή στον διαδικτυακό κόσμο όπου χάνονται μέσα στα χιλιάδες εκατομμύρια βίντεο ομιλιών και διαλέξεων.

Επομένως αυτό που λείπει από την ελληνική κοινωνία, δεν είναι οι πνευματικοί άνθρωποι και οι ιδέες τους, ούτε οι επιστήμονες και οι ‘’αλάνθαστες’’ θεωρίες τους αλλά η πολιτική βούληση αυτών των ανδρών όπου θα τους βγάλει από την αφάνεια και το τηλεοπτικό παράθυρο και θα τους οδηγήσει μπροστά στο μεγάλο ιστορικό δίλλημα: Τώρα ή Ποτέ!! Η επίπονη και ταραχώδης αυτή διαδικασία στην οποία από ένα πνευματικό ‘’λογιστικό’’ πολιτικό ον θα μετουσιωθεί σε ένα δυνητικό βουλητικό ον με πολιτική βούληση και ελευθερία κινήσεως και πρωτοβουλίας. Είναι η κατάλληλη στιγμή για την δημιουργία μιας νέας πολιτικής Αρχής, την ανάδειξη ενός νέου χαρισματικού Ηγέτη και της προβολή μιας νέας πεφωτισμένης Τριανδρίας, σαν αυτής του κινήματος της Θεσσαλονίκης, της Εθνικής Άμυνας. Καθότι η Ελλάς βρίσκεται σε παρόμοια ιστορική στιγμή εθνικού διχασμού, κοινωνικής αποσύνθεσης, ιδεολογικής συγχύσεως και οικονομικού αδιεξόδου.

Δεν θέλουμε άλλους πολιτικάντηδες. Δεν θέλουμε άλλους οικονομολόγους, τραπεζίτες, εφοριακούς, επικοινωνιολόγους και Δημοσιοσχετιστές.

Δεν θέλουμε άλλους »λαμπρούς επιστήμονες» με πτυχία από τα καλύτερα πανεπιστήμια της Ευρώπης και της Αμερικής που έχουν πάρει μαθήματα πως να αφανίζουν ένα έθνος χωρίς να γίνεται αντιληπτό από το ίδιο το έθνος .

Δεν θέλουμε άλλα ανδρείκελα, υποχείρια, μαριονέτες, εντολοδόχους και υπηρέτες ξένων συμφερόντων.

Θέλουμε πολιτικούς, ιδεαλιστές, ρομαντικούς, αγνούς και ενάρετους.

Θέλουμε πολεμιστές, φιλοσόφους, επαναστάτες.

Θέλουμε καλλιτέχνες, διανοούμενους, λογοτέχνες.

Θέλουμε πατριώτες από κάθε γωνιά της χώρας.

Θέλουμε εθνικιστές από κάθε κοινωνική τάξη του λαού μας.

Ανθρώπους με πίστη, όραμα, ψυχή και πολιτική βούληση.

Ελεύθερο φρόνημα σαν του Κολοκοτρώνη και ‘’αρχίδια’’ σαν του Καραϊσκάκη.

Όχι βιολογικά, απ’ αυτά έχουν όλοι. Απ’ τα’ άλλα, τα καλά.

Θέλουμε ΑΝΔΡΕΣ – ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ!!

Αυτούς που θεωρούν πως αυτοί και μόνο αυτοί μπορούν και θέλουν να σώσουν το έθνος.

Αυτός είναι ο σκοπός τους! Η ιερή τους αποστολή!

 

Δεν υστερούμαστε λοιπόν σε πολιτικά προγράμματα, αλλά σε λειψανδρία! Μας λείπει ο Άνδρας ως πολιτικό Πρόσωπο, ως Πολίτης, ως Άρχων, ως Ηγέτης. Και πρέπει να τον βρούμε, προτού χαθούμε…

Διαβάστε ακόμα: Οικονομική κρίση ή κρίση ηθών, αξιών και θεσμών;

share

patriotes

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *