Η Εβδομάδα των Παθών και η Ανάσταση… του Άδωνη!

Η Εβδομάδα των Παθών και η Ανάσταση… του Άδωνη!
14 Απρ 2017

Ο θρήνος για τον θάνατο του θεού και την κάθοδό του στον κόσμο των νεκρών, η περιφορά του ανθοστολισμένου ξύλινου επιταφίου του και η Ανάσταση του, την έβδομη ημέρα, συνοδεία γιορτών με τραγούδια και χορούς αποτελούν εκδηλώσεις γνώριμες σε όλους μας, χάρη στην Μεγάλη Εβδομάδα. Ήταν όμως εξίσου οικίες και σε όλους τους αρχαίους Έλληνες –και όχι μόνο- που γιόρταζαν τα περίφημα μυστηριακά Αδώνια.

Το όνομα Άδωνις, κατά πάσα πιθανότητα, έχει ως ρίζα την εβραϊκή λέξη Άδων, η οποία σημαίνει Κύριος ή ποιμένας. Σύμφωνα με τον Ησίοδο ο Άδωνις ήταν ένα πανέμορφο βασιλόπουλο από την Φρυγία, το οποίο λόγω της μοναδικής ομορφιάς του αποτέλεσε μήλον της έριδος μεταξύ πολλών ολύμπιων θεών. Ο περίφημος μύθος του Αδώνιδος συμβολίζει τον κύκλο της βλάστησης, την προσφορά των τροφών. Ο θάνατος του νεαρού θεού εκφράζει την εξαφάνιση των φυτών, κατά την διάρκεια του χειμώνα, ενώ η ανάστασή του συμβολίζει την αναγέννηση της φύσης. Για τον λόγο αυτό τα Αδώνια εορτάζονταν στην αρχαία Αθήνα την άνοιξη ενώ σε κάποιες άλλες πόλεις το καλοκαίρι.

Οι  τελετές για την καθόδο του Αδώνιδος στον Άδη και της ακόλουθης ανάστασής του παρουσίαζαν πολλές ομοιότητες με τις τελετές, που ακολουθούν οι πιστοί κατά την χριστιανική Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών, που κορυφώνεται με την Ανάσταση του Θεανθρώπου. Στις τελετές αυτές μαζεύοντανAdonis_mourant_-_Museu_Gregoriano_Etrusco γυναίκες και θρηνούσαν μπροστά σε δύο ξύλινα κρεβάτια, όπου είχαν τοποθετήσει το ξύλινα ή κέρινα ομοιώματα του Αδώνιδος και της αγαπημένης του θεάς Αφροδίτης. Τα κρεβάτια στολίζονταν με μάραθο και άλλα φυτά, δίνοντας την εντύπωση κήπων, που ονομάζονταν «Αδώνιδος κήποι» – αξίζει να σημειωθεί ότι η φράση χρησιμοποιείται σήμερα για να συμβολίσουμε καθετί εφήμερο, που μαραίνεται γρήγορα, όπως λ.χ. η ηδονή.

Οι  μαυροφορεμένες γυναίκες αφού θρηνούσαν για τον χαμό του Αδώνιδος, έκαναν περιφορά του ανθοστολισμένου ξύλινου ομοιώματος του στους δρόμους των πόλεων και των χωριών. Τα Αδώνια ολοκληρώνονταν με την Ανάσταση του θεού, που εορταζόταν από τους πιστούς με γιορτές, φαγοπότια και χορούς.

Πηγές για τον μύθο του Αδώνιδος είναι ο Ησίοδος, ο Θουκυδίδης, ο Πλούταρχος, η Σαπφώ και ο Ιούλιος Φίρμικος Ματερνός (χριστιανός πολιτικός και συγγραφέας του 4ου αιώνα). Αξίζει να αναφέρουμε ότι ο έρωτας της Αφροδίτης προς τον Άδωνη είναι ένα προσφιλές θέμα του Σαίξπηρ. Εκτός από το ποίημα «Αφροδίτη και Άδωνις», στον Ερρίκο ΣΤ΄ έχουμε αναφορά των «κήπων του Αδώνιδος».

 

share

patriotes

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *